Importeren en invoeren van een Fiat uit ItaliŽ

Importeren van een Fiat 500 uit ItaliŽ


Het importeren van een auto uit ItaliŽ is minder moeilijk dan veel mensen denken. Economisch verkeer binnen de Europese Gemeenschap is vrij en grenscontroles zijn er nog nauwelijks. Zelf heb ik drie keer een Fiat 500 rijdend opgehaald uit ItaliŽ. Mijn ervaringen wil ik hier graag met jullie delen, maar besef mij dat velen het weer anders hebben gedaan dan ik.

Allereerst moet je je afvragen waarom je zonodig een Fiat 500 wilt ophalen uit ItaliŽ. In Nederland zijn zat Vijfhondjes te vinden voor redelijke prijzen. Restauratieobjecten zijn hier zelfs vaak nog goedkoper dan in ItaliŽ, want ook daar begint het rugzakje uit te sterven. Een bijzonder model kan de drijfveer zijn om in ItaliŽ te shoppen. Verder is het natuurlijk een leuk avontuur en je hebt gelijk iets meegemaakt met je auto, en dat schept een band.

Giardiniera De autoís die tijdens de vakantie meenam waren: een Giardiniera (bestelletje) een Autobianchi Panoramica (ook een bestelletje) en een Jungla Torpedo Savio (terrein-autootje op basis van een 500). In alle drie de gevallen heb ik de auto contant betaald en heb bedongen dat het kenteken op naam bleef staan van de bestaande eigenaar. Op die manier hoefde ik de in ItaliŽ erg dure overschrijvingskosten niet te betalen. Wat we wel deden was een soort verkoopactie op laten stellen bij een notaris (Notaio) Dit koste ongeveer 50 euro. Op dit formulier staat het (fictieve) verkoopbedrag en de namen van de koper en verkoper. De verkoper weet meestal wel hoe dit werkt. Verder heb ik de auto natuurlijk WA-verzekerd. Dit ging heel eenvoudig door te bellen met de verzekeringsmaatschappij in Nederland. Ze verzekerden de auto gewoon op chassisnummer in combinatie met het Italiaanse kenteken en faxten het bewijs daarvan naar een door mij opgegeven faxnummer in ItaliŽ. Zodoende had ik voor de politie en douane het bewijs dat de auto verzekerd was, maar ook mijn eigendom was. Volgens de letter van de wet mag ook in ItaliŽ een buitenlander niet in een auto met Italiaans kenteken rijden, maar daar doen ze gelukkig niet zo moeilijk over.

Fiat panoramica In twee gevallen ben ik via Zwitserland teruggereden en een maal via Frankrijk. Het schijnt dat de douane in Zwitserland en Oostenrijk nogal eens lastig kunnen doen, maar in mijn geval hielden ze me niet aan mocht ik zo verder rijden. Door Frankrijk rijden is iets verder maar je vermijdt daarmee wel alle risicoís.

In Nederland aangekomen nam ik contact op met de Rijksdienst voor het Wegverkeer en maakte een afspraak voor een keuring. Ik kreeg een oproep, waarna de autoís een soort APK keuring moesten ondergaan. Ik moest toen ook de Italiaanse papieren tonen. Na goedkeuring moest ik nog een paar stempels halen bij de Douane en binnen enkele weken kreeg ik mijn kenteken toegestuurd. Direct na de keuring heb ik de Italiaanse papieren mťt de platen aangetekend teruggestuurd met de dank voor het in mij gestelde vertrouwen. Stuur je de papieren namelijk niet op, dan moet de oude eigenaar nog wel aan zín houderschapsverplichtingen blijven voldoen en moet dus belasting en verzekering betalen. Het kost (net als in Nederland) veel moeite om hier onderuit te komen. Met de Ďoudeí papieren kan hij aangeven dat de auto is gesloopt en dat de auto niet meer aan het Italiaanse verkeer deelneemt.

Jungla Torpedo SavioDe kosten voor de keuring en kenteken bedragen ongeveer 120 euro. Omdat de auto ouder is dan 100 maanden, hoef je ook geen belasting meer te betalen. Een paar blauwe kentekenplaten kun je via de garage bestellen voor minder dan 50 euro.

Zoals je ziet, het valt allemaal wel een beetje mee. Mijn advies: Je moet je er gewoon instorten. Misschien is er wat tegenslag, maar het is een leuk avontuur en levert veel gespreksstof op feestjes en clubevenementen op!

Kijk ook eens op www.vwe.nl

Johan van der Goot